Publigas neemt de juiste beslissing

Posted in General, Energy market in Belgium | 14/03/2009

Deze week is het duidelijk geworden wat al lang duidelijk was, namelijk de verkoop van de resterende aandelen van de gemeenten in Distrigas.  De hoge koers van Distrigas is in de gegeven markt een buitenkans en was tegelijkertijd ook een risico.  Het aandeel had gewoon niet veel opwaarts potentieel meer gezien de huidige marktpositie van Distrigas.  Het feit dat ENI het bedrijf heeft overgenomen en niet meer eigendom is van Suez/GDF zal in ieder geval op termijn het gevolg hebben dat het marktaandeel zal afnemen.  Dat hoeft trouwens niet dramatisch te zijn want de markt zal blijven groeien.  Hopelijk zullen de gemeenten naast het verhogen van hun aandeel in Fluxys ook een groot deel opnieuw reserveren/investeren om in de energiesector te blijven. Dit kan in investeringen in nieuwe slimme netwerken of in duurzame vormen van productie. Ook is het goed dat de gemeenten zich terugtrekken uit Distrigas om een andere reden, de activiteiten van Distrigas behoren tot het vrije markt gedeelte en daar horen gemeenten eigenlijk niet meer thuis. De  waardedaling die de gemeenten in Dexia en andere bedrijven waar zij aandeelhouder in zijn heeft het laatste duwtje in de goede richting gegeven.
Verder was dit weekend ook in alle kranten de resultaten van Suez/GDF te lezen van vorig jaar en deze waren ronduit schitterend te noemen. Historisch zelfs en dit jaar moeilijk te evenaren, daarom was het grappig om bijna in hetzelfde artikel te lezen dat de Belgische staat Electrabel de das om doet. Hoewel ik het eens ben met Dhr. Mestrallet dat de huidige extra’s die betaald moeten worden , zijnde dit jaar 500 miljoen Euro, niet gefundeerd zijn en dus aanvechtbaar is de grondreden niet verkeerd.  Suez/GDF en de ganse sector hebben wel het recht om te weten waar de staat naartoe wilt met de Belgische energiemarkt de komende twintig jaar.  Het ontbreken van een visie en bijbehorende strategie legt een enorme hypotheek op onze energiehuishouding. De grote vraagstukken zullen in het najaar wel op tafel komen maar de vraag is of ze ook beantwoord gaan worden op de juiste manier. Hopelijk op een andere manier dan de vroegere Pax Elektrica akkoorden want deze hebben niet gewerkt en hadden zeer weinig inhoud. De wens van dhr. Mestrallet om even alleen met de premier samen te zitten lijkt me niet de oplossing voor hun probleem. Ook Suez/GDF moeten kunnen toegeven dat het afsluiten van akkoorden afgesloten achter gesloten deuren geen garanties geven voor een duidelijk beleid. Dit komt natuurlijk ook omdat deze akkoorden werden opgesteld in de geest van een korte termijn visie, zijnde afkopen van dominantie posities met kleine toegevingen. Voor Suez/GDF en alle marktspelers zou het veel beter zijn om een sector akkoord af te sluiten met de regering waarin de krijtlijnen voor de komende twintig jaar worden vastgelegd zodat we zeker zijn dat België massale investeringen gaat aantrekken.

No Comments »

Een vakantieweek…

Posted in General, Energy market in Belgium, Energy market in Europe, Rational use of energy | 01/03/2009

Deze week was het duidelijk rustiger maar had ik toch een aantal ontmoetingen in Brussel met beleidsverantwoordelijken.  Ondanks de vakantie stonden er iedere dag nog genoeg files richting Brussel en lijkt de crisis toch relatief voor de meerderheid van de mensen.  Nochtans hebben de grootschalige windmolenparken op zee het steeds moeilijker om hun projecten te financieren.  Dit komt dan vooral omdat tot voor kort deze projecten met heel veel vreemd vermogen werden gefinancierd(lees geld lenen bij de bank).  Minstens 80% met uitschieters tot 90% lenen is één ding maar het risico profiel van dergelijke projecten doet banken nu twijfelen.  Voor een deel is dit ook terecht daar er ook meer risico’s zijn met het bouwen van windmolens op zee.  Zelf werk ik al sinds midden 2007 samen met Dong, de Deense energiemaatschappij, en zij hebben in de wereld het meeste ervaring met windmolens op zee.  En deze ervaring is niet onverdeeld positief, vooral de onderhoudskosten werden fenomenaal onderschat, het kwam er zowat op neer dat na zes à zeven jaar de hele windmolen moet vervangen worden.  Eén van de simpele constateringen was gewoon dat de windmolens vandaag gemaakt zijn voor op land te gebruiken.  Althans toch voor kort, de vooral slechte ervaringen op zee, of eigenlijk langs het strand want echt diep in zee staan de windmolens nog niet, worden natuurlijk gebruikt om de windmolens aan te passen.  Maar het blijft voor mij toch wat dweilen met de kraan open want een ontwerp dat niet gemaakt is voor iets zal bijna nooit kwalitatief op hetzelfde niveau staan als een ontwerp gemaakt voor zijn doel.  Ook de kostprijs van de huidige windmolens op zee voor de Belgische kust is fenomenaal te noemen.  Het prijskaartje gaat vlot tot vijf keer zo hoog als een windmolen op land.  Met inbegrip van de kosten van het aanpassen van het netwerk om een aansluiting 40 km op zee te voorzien.  De eerste zes molens van C-power hebben meer dan 5 miljoen Euro per MW gekost en de overige dertig die er nog zouden gaan komen zijn slechts iets goedkoper op papier.  Of deze er nog gaan komen is nog niet zeker daar ook zij hun financiering nog niet rond hebben.  De banken willen wellicht nog wel lenen maar men moet er zelf meer geld in steken.  Voor dergelijke hoge risico projecten zal men wellicht tot 25%/30% eigen vermogen moeten voorzien en daar is geen rekening mee gehouden.  Zelf denk ik dat het goed is dat men de kapitaalsstructuren sterk genoeg houdt voor dergelijke risico projecten.  Is de kostprijs van dergelijke energie dan te hoog? Niet als je het bekijkt vanuit innovatie en ontwikkeling. Niemand durft vandaag te zeggen wat de energiebron van de toekomst zal zijn en kan men dit dan ook zien als leergeld. Zonder subsidie(zware) zal dit niet lukken maar dat was vroeger met kernenergie ook het geval. De kostprijs van energie uit windmolens op zee is wel zeer hoog als men ook bedenkt dat deze molens wellicht een 3000-3500 uren per jaar efficiënt werken(de rest van de tijd is er geen of te weinig wind of teveel wind en staan de molens dus stil).  Als men dit dan gaat vergelijken met onze huidige productie middelen uit fossiele brandstof(inclusief kernenergie) dan wordt de opgewekte energie nog duurder daar deze centrales meer dan 8000 uren per jaar werken.  Als men dit in aanmerking neemt dan loopt het verschil op tot een factor maal 10!  Is dit dan erg, wellicht niet als men de maatschappelijke kost voor het milieu in aanmerking neemt.  De voetafdruk van de mens op de aarde is zo groot dat we er aan dit tempo meer dan drie nodig hebben(planeten). De vraag is wel of onze economie en samenleving kan en bereid is om voor hun energie in de toekomst drie tot vijf keer zoveel te gaan betalen(rekening houdend met optimalisering en schaalgrootte kan de kost van maal tien wel naar drie tot vijf keer de huidige energieprijs gebracht worden).  De politici roepen ja maar doen nee want als men kijkt naar de huidige problemen van de windmolenparken op zich dan zijn de budgetten gewoon niet beschikbaar(lees als behoefte aan meer subsidies wegens kredietcrisis).  Niet hier maar ook niet in Amerika waar de sector ook te kennen geeft dat ondanks de wil van Obama er dit jaar ook minder projecten zullen gerealiseerd worden.  Dit komt ook omdat er geen gedetailleerd investeringsplan is gemaakt door de verschillende staten voor de komende tien jaar.  Aan de huidige snelheid of beter gezegd de huidige vertraging zullen de objectieven van 2020 zeker niet gehaald worden.

No Comments »

Crisis maar niet in de netwerkbedrijven

Posted in General, Energy market in Belgium, Transportation and distribution of energy | 21/02/2009

Een beetje grappig is het wel, nog geen drie dagen geleden stond Eandis aan de Klaagmuur over een symbool dossier Katoennatie die een 25MW zonne-energie park willen bouwen.  Terecht wijst men hier op de betaalbaarheid van een systeem als men dergelijke parken gaat bouwen maar dit is relatief eenvoudig op te lossen door een plafond in te bouwen.  Men kan gemakkelijk zeggen dat geen één partij meer dan 5MW per jaar mag bouwen en met een maximum van 5 MW per project.  De klaagzang is ook enigszins achterhaald daar na 2010 dergelijke projecten niet meer haalbaar zijn door de drastische daling van de nieuwe subsidie normen.  Zelfs 2010 kan het eindpunt zijn voor zonne-energie als de investeringskost niet met 20% gaat zakken.  Waar de netwerkbedrijven niet over praten zijn hun zeer gezonde bruto marges die zij nog steeds maken op een grotendeels afgeschreven netwerk.  De netwerkbedrijven in de Benelux maken veel te grote marges op dit ogenblik en zien zichzelf als geldmachines.  Dit is toch eigenaardig daar zij een natuurlijk monopolie hebben en ook gereguleerde tarieven hanteren.  Het woord gereguleerd klopt hier blijkbaar niet want als de regulatoren hun werk zouden doen(of kunnen doen) dan zouden we allemaal een meer redelijke vergoeding betalen voor het gebruik van de netwerken. Zowel de Creg als in mindere mate de Nederlandse Dte lopen nog steeds achter de feiten aan als het komt op transparante en billijke tarieven.  Het normaal rendement op een gereguleerde en gemonopoliseerde bedrijfstak zou maximum 6% op het geïnvesteerd vermogen mogen zijn.  Deze week kwam bijvoorbeeld ook de Belgische hoogspanningsbeheerder Elia met zijn jaarcijfers naar voren en deze zijn fantastisch “slecht”(lees goed voor de aandeelhouders).  De brutomarge voor intrest, afschrijvingen, waardevermindering en taksen is nog meer gestegen t.o.v. 2007 en zit fors boven de 40%!!  Nu moet u weten dat dergelijke percentages niet gezien zijn, zelfs niet in de normale economie(lees vrije markt). Zelfs onze mobiele operatoren kunnen dergelijke cijfers niet meer voorleggen en iedereen weet dat men in het verleden niet voor niks spraken over de ”licenses to print money”. Op een omzet van 757 miljoen Euro maakt Elia een EBITDA van 334 miljoen Euro!  Als reden wordt opgegeven dat er nu goedgekeurde jaartarieven zijn, voor een goed lezer wil dit zeggen dat de meerjaren tarieven blijkbaar nog hoger zijn dan de vorige tarieven.  Elia zal hier toch vroeg of laat(lees laat want de meerjaren tarieven zijn al goedgekeurd) door de Creg opnieuw beoordeeld moeten worden.  Ondanks het feit dat het laatste kwartaal bedrijven als Arcelor Mittal, Nyrstar en alle andere grote elektriciteitsverbruikers op een zeer laag pitje hebben gedraaid(en dus minder gebruik van het netwerk hebben gemaakt) heeft Elia hier helemaal geen last van.  Een aandachtige lezer van hun cijfers kan er gewoon uit afleiden dat er een explosie is geweest in de stijging van onze transporttarieven. Als men deze grote winsten dan zou gebruiken om zwaar te investeren(lees extra investeren om ons netwerk klaar te maken voor de toekomst en tegelijkertijd de economie ondersteunen door geplande investeringen naar voor te halen) dan komt dit de gemeenschap direct ten goede.  Het is te hopen dat de aandeelhouders(lees vooral de publieke aandeelhouder zijnde de gemeenten)hier rekening mee zullen houden voor dat ze zich hun dividenden uitkeren.

No Comments »

De ongrijpbare CO2 prijs…

Posted in General, Energy market in Belgium, Energy market in Europe | 15/02/2009

Tegen 2020 willen we minstens 20% minder CO2 uitstoten in Europa en zoals met vele dingen heeft ook dit een prijskaartje.  Deze wordt vooral verdeeld tussen de energieproductie sector en de rest van de industrie.  Nu zou men kunnen denken dat met de huidige prijzen voor CO2 per ton dit nog wel gaat meevallen(deze zitten momenteel onder de 10 Euro per ton) maar de prognose zegt anders.  Men verwacht dat de prijs tot 2013 ergens kan gaan van 16 tot 31 Euro om daarna door te stijgen naar 35 tot 40 Euro tot 2020.  De kost in Europa tussen 2013 en 2020 wordt geschat op 300 tot 400 miljard Euro(75% van de kost is voor de energiesector daar deze geen vrijstellingen krijgt of CO2 kredieten)
De extra CO2 kost voor de Belgische energiesector in deze periode is geschat op een 500 miljoen Euro per jaar.  Eén van de opvallende cijfers zijn toch wel de dramatische stijging van CO2 in België als men doorgaat met de geplande uitstap uit kernenergie vanaf 2015.  Deze stijgt met 157% tegen 2030 terwijl hij zou moeten dalen(in cijfers bijvoorbeeld, in 2005 was deze 11.9 miljoen ton in België en het zou moeten dalen naar 7.7 miljoen ton in 2030, maar hij stijgt tot 30.5 miljoen ton tegen 2030!!!!) Men schat dat de prijs voor de klant door deze stijging ongeveer 8 tot 10 Euro per MWh zal zijn.  Voor een gezin is dit 30 tot 40 Euro extra.  Dit lijkt niet veel maar men spreekt toch al snel over meer dan een miljard Euro per jaar extra in België.  Deze cijfers lijken mij echter zeer voorzichtig ingeschat daar men niet alle factoren goed kan inschatten over dergelijke termijnen(bijvoorbeeld kost van bouw van nieuwe centrales, kost van gas, evolutie verbruik).  De cijfers zeggen niet alles, zaken zoals een verdere verslechtering van de Belgische competitiviteit ten opzichte van onze buurlanden zal nog veel zwaarder doorwegen.  Door de vervanging van onze kerncentrales door gascentrales ontstaan er een aantal negatieve bijeffecten zoals, stijging CO2 kost, gas is duurder(en vooral zeer volatiel qua prijs), investeringskost van nieuwe centrales(versus afgeschreven centrales)en een volledige afhankelijkheid van de import van gas(uit bijvoorbeeld Rusland).  Dit zijn toch vraagstukken die een hypotheek leggen op de geplande uitstap uit kernenergie op korte termijn zonder dat ik zelf een voorkeur heb.  Denk dat het beter zou zijn om de vele miljarden Euro’s uit de afgeschreven kerncentrales te hergebruiken om te investeren in nieuwe vormen van productie(buiten gas) en wellicht ook nieuwe kernenergie(op voorwaarde dat een oplossing wordt gevonden voor het afval).  Deze cijfers zijn een onderdeel van een rapport van mei 2008 van AT Kearney.

No Comments »

Vlaanderen verdubbelt groene stroom?

Posted in General, Renewable energy sources, Energy market in Belgium | 07/02/2009

Zonder echt verrast te zijn door de beslissingen van de Vlaamse regering aangaande de ondersteuning van investeringen in groene stroom had ik toch graag enkele bedenkingen en vragen geuit over de nieuwe subsidieregels en de impact ervan.
Het is zeker positief te noemen dat Vlaanderen zegt dat ze een extra inspanning gaat doen om ervoor te zorgen dat we tegen 2020 13% groene stroom productie hebben.  Alleen snap ik niet hoe je dat denkt te bereiken door minder geld ter beschikking te stellen in plaats van meer?  De stijging van 80 naar 90€ voor windenergie gedurende tien jaar(zijnde het gewaarborgde bedrag dat men kan krijgen voor een MWh gedurende de eerste tien jaar) is slechts een kleine verhoging die ook nog altijd 15€ onder de huidige marktprijs legt(prijs die vandaag betaald wordt door de elektriciteitsbedrijven aan de groene stroom producenten) en zal naar mijn bescheiden mening niet echt een grote impact hebben op de huidige marktprijs.  Een stijging van de marktprijs hangt bijvoorbeeld meer af van vraag en aanbod, als er een spanning komt op de aantal aangeboden certificaten dan zal dit een grotere impact hebben dan de gewaarborgde prijs van 90€(die eigenlijk alleen dienst doet als bodemprijs).  Wellicht kan het wel zijn dat de banken het risicoprofiel van windprojecten in Vlaanderen iets kan verbeteren daar het risico tussen bodemprijs en marktprijs toch wat kleiner wordt.  Het effect daarvan vandaag zal echter niet groot zijn daar de banken wanhopig op zoek zijn naar maximale rendementen op hun leningen.  Van de vijf ondersteunde duurzame productievormen dalen er drie(zijnde restafval, waterkracht en zonne-energie), de twee andere kennen een artificiële stijging(zie voorbeeld wind hiervoor).
Wat erger lijkt te zijn is dat de bevoegde minister in haar advies naar de regering toe blijkbaar geen rekening heeft gehouden met andere elementen zoals de huidige kredietcrisis.  Geld lenen is veel duurder geworden en dan vooral de termijnen waarop dit mogelijk is.  De banken hebben het vandaag moeilijk om kredieten ter beschikking te stellen voor lange termijn, er zijn zelfs banken die zulke voorwaarden stellen dat projecten niet gerealiseerd worden.  De eenzijdige kijk op de markt door de bevoegde minister Crevits is moeilijk naïef te noemen daar zij dit toch wel zal weten. 
Verder gaat men ook volledig voorbij aan de competitiviteit van onze duurzame markt ten opzichte van onze Europese buren.  Door de verlaging van de ondersteuning zullen buitenlandse investeerders soms andere landen gaan kiezen, dit zal zeker voor zonne-energie het geval zijn.  Binnenkort heb ik een gesprek bij de minister van Economie en zal ik dit punt zeker meenemen(en als het kan op voorhand laten uitrekenen, m.a.w. wat kost dit aan Vlaanderen).   
Wat zonne-energie betreft is het inderdaad zo dat de investeringskost wat gedaald is t.o.v. vorig jaar maar zeker niet met het percentage dat de minister nu vooropstelt.  De daling van de investering met maximum 10% vandaag valt in het niets met de vooropgestelde daling van de subsidie vanaf 2010 met ongeveer 20%.   De verdere daling in de toekomst naar zowat 0 tegen 2020 betekent gewoon dat deze manier van energie opwekken gewoon zal verdwijnen.  Vooral voor de gezinnen is het zelfs vanaf 2010 niet meer rendabel om te investeren in zonne-energie daar ze op een periode van 20 jaar nog niet break-even zijn.  Zelf heb een enigszins déjà vu effect met de opheffing van vrijstelling van distributiekost voor groene stroom begin 2003(toen is de toenmalige minister van energie ook bezweken onder de druk van de lokale netwerkbedrijven die hun inkomsten in gevaar zagen komen, ten onrechte trouwens als men vandaag ziet hoe weinig mensen van leverancier zijn verandert).  Het klagen van de netwerkbedrijven de laatste maanden over de stijgende kost om de opgewekte zonne-energie terug te moeten betalen aan de mensen die investeren is geen ondenkbare reden voor het de nek omwringen van een nieuwe industrie. Het argument dat ons land te weinig zon heeft is een argument als een ander, toch eigenaardig dat een land als Duitsland vol staat met zonne-energie. Daar schijnt het zonnetje natuurlijk veel meer als “zuiders” land.

No Comments »

400 miljard Euro per jaar tot 2030

Posted in General, Renewable energy sources, Energy market in Europe | 31/01/2009

Nu er deze week een aantal belangrijke bijeenkomsten zijn in Davos en Dubai is het wellicht interessant om even stil te staan bij het klimaat.  Men heeft uitgerekend dat als we de impact van de temperatuursstijging willen beperken met maximum 2 graden we ieder jaar meer dan 500 miljard dollar moeten investeren in duurzame vormen van energie en/of energiebesparing.  Vorig jaar zaten we rond de 140 miljar dollar wat een kleine 4% lager was dan in 2007.  Deze informatie werd in de Tijd weergegeven maar blijft natuurlijk enigszins speculatief.
Een dergelijk investeringsritme heeft zeker positieve effecten op de prijs per eenheid daar er een nieuwe industrie ontstaat en dan zien we vaak dat de productiekost daalt.  Denk zeker dat deze bedragen met 30 tot 40% kunnen dalen als er meer concurrenten in de markt komen voor bijvoorbeeld de bouw van windmolens of zonnepanelen. Het is te verwachten dat ook de Chinezen een steeds dominantere rol gaan spelen in deze markten(in zonnepanelen zie je dit al) daar zijzelf ook een grote interne markt krijgen.  De Chinese regering voorziet duizenden MW aan nieuwe duurzame vormen van energie en zoals steeds leren ze snel hoe ze dit zelf moeten maken. Als deze trend zich zou ontwikkelen van dalende investeringskosten dan kan het mogelijk zijn om dit ambitieuze target te halen.  Zelf denk ik dat het beter zou zijn als de Amerikaanse autofabrieken die teveel zijn met geld van de overheid om te bouwen om bijvoorbeeld grootschalig windmolens te gaan bouwen in plaats van geld in deze toch bodemloze put te blijven investeren. Een groot deel van de duurzame energieproductie lijkt toch te gaan komen van windenergie en dus zou een land er het best aan doen om deze nieuwe energiebron(na olie bijvoorbeeld) in eigen huis te houden om niet te afhankelijk te worden van externen.(olie en gas tonen dit ook aan)  De technologie om duurzame energie op te wekken vandaag is eigenlijk nog veel te duur en daarom moet er veel subsidie geld naar toe, teveel.  De kost per MW zou toch onder het miljoen Euro moeten gaan de komende jaren om zo voldoende geld vrij te maken door de overheid om te kunnen investeren in een modern netwerk dat al die decentrale productie kan blijven managen en monitoren.  Want in het bovenvernoemde bedrag voor duurzame energie van 400 miljard Euro per jaar zit volgens mij de netwerkkost niet in en dat is ook een zeer belangrijke kost(maal twee is niet onmogelijk).

No Comments »

Obama kan impact hebben op de Europese energiemarkt

Posted in General, Energy market in Europe | 24/01/2009

Nog geen dag na zijn inhuldiging als president is het duidelijk dat president Obama zijn beleid snel en krachtdadig gaat uitvoeren.  Hij maakte al melding dat de VS het Europese voorbeeld gaat volgen op het vlak van CO2 besparing en duurzame energie.  Zich maar zijn eigen 20-20-20 tegen 2020 plan(20% minder CO2 uitstoot, 20% minder energieverbruik en 20% duurzame energie tegen 2020).  Deze ambities zullen een nieuwe impuls betekenen voor de economie daar een dergelijk plan enkele honderden miljarden dollars gaat kosten tot 2020.  Daar Europa dezelfde ambities heeft kan men dit getal dan nog eens verdubbelen. Er zal een gedetailleerd investeringsstrategie aan te pas moeten komen om dit te kunnen bewerkstelligen, zeker omdat er nog maar een kleine tien jaar over blijft.  Alleen al de duurzame ambities zorgen ervoor dat we al meer dan 200 GW aan duurzame productie nodig hebben(VS en Europa samen).  Als men een gemiddelde neemt van bijvoorbeeld 3 miljoen Euro per MW dan komt men al snel aan 600 Miljard Euro.  Waarschijnlijk zijn de cijfers niet correct maar ze tonen wel aan dat we het hier over een enorme investering hebben de komende tien jaar.  Dat deze investeringen vooral tot stand zullen komen door subsidiering is duidelijk en dat dit elektriciteit veel duurder zal maken ook.  Onze huidige productie van kernenergie en andere fossiele brandstoffen zijn al oud en dus afgeschreven.  Met nieuwe productie begint de afschrijving opnieuw en zal dit wegen op de winsten van de energiebedrijven.  Dit zal dan op zijn beurt dan ook betekenen dat ze minder belasting gaan betalen waardoor de rekening voor de staat nog verder zal oplopen.  Wat frappant is dat geen enkele staat een plan heeft gemaakt dat duidelijk beschrijft wat dit alles gaat kosten.  In deze tijden zullen de banken hier echter wel om vragen.  De hernieuwde ambities van Amerika gaan ook voor een wedren zorgen op know-how, geld en techniek daar beide continenten niet voor elkaar zullen willen onderdoen.  Wellicht kan dit het effect versterken.

No Comments »

Wat te doen met het geld van de verkoop van Essent?

Posted in General, Energy market in Europe | 17/01/2009

Een zaak die de aandeelhouders zeker zal bezighouden is hoe ze het best het geld opnieuw kunnen beleggen.  Zo’n vraag is niet eenvoudig te beantwoorden en vergt eigenlijk een detailstudie.  Net zoals lotto winnaars die geadviseerd worden om het geld eerst drie maanden op een spaarrekening te zetten alvorens iets te doen, kan men dit hier ook het best doen.  De verleiding zal heel groot zijn om dit geld snel te gaan gebruiken voor individuele noden van iedere aandeelhouder of nog erger om de zogenaamde effecten van de huidige crisis weg te werken.  Eén ding zouden de bestaande aandeelhouders al moeten afspreken en dat is om samen een beleid uit te werken(en uit te voeren) om dit geld goed te besteden.  Versnippering is zowat de ergste vijand, hopelijk is er een krachtdadige leider binnen de aandeelhoudersgroep die snel zal voorstellen om eerst te bezinnen(lees detailstudie maken) alvorens te beginnen.  Eén goed signaal wat we hebben kunnen lezen is dat de helft van het geld bij het netwerkbedrijf zou blijven.  Hierdoor zal het netwerkbedrijf extra slagkracht krijgen om duurzame investeringen te doen.  Maar ook hier is het belangrijk dat men niet zomaar het geld geeft alvorens het netbedrijf een detailstrategie heeft in wat ze gaan investeren en hoeveel dit gaat opbrengen.
Dat dit hoog nodig is staat buiten vraag, in november heb ik zelf nog gesproken op een congres van de Nederlandse netwerkbedrijven genaamd Dutch Power en daar werd het toch wel duidelijk dat men zoekende is.  Veel projecten die al begonnen waren zoals slimme meters zijn gestopt of toch in ieder geval op een heel laag pitje gezet.  Nu geloof ik zelf dat het onderwerp slimme meters slechts een onderdeel is van het vraagstuk en men eerst naar het hoofdonderwerp moet kijken en dat is het slimme netwerk(smart grid).  Bij één van mijn bezoeken bij een regelgever heb ik dit ook voorgesteld om een dergelijk onderzoek te starten met als doel om een gemeenschappelijke visie te ontwikkelen van hoe een slim netwerk er zou moeten gaan uitzien en wat de kost mag zijn.  En dit over de grenzen hen, volgens mij zouden de regelgevers samen met de netwerkbedrijven(onder impuls van de Nederlandse minister van energie mevrouw van der Hoeven en Dhr. Magnette) in de Benelux samen een strategie moeten ontwikkelen en investeringsplan en dit samen uitrollen.  Door het samen te doen bereik je ook extra schaalvoordelen en een gedeelde verantwoordelijkheid van uitvoering.  Of dit idee uitvoerbaar is hangt af van de bereidheid om autonomie op te geven in het belang van de efficiëntste oplossing.

No Comments »

Essent verkocht aan RWE

Posted in General, Energy market in Europe | 15/01/2009

Deze week werd zoals verwacht de zoektocht beëindigd van Essent naar zijn strategische “partner”.  Op zich was het duidelijk dat na het mislukken van de fusie met Nuon Essent naar een internationale partij ging zoeken.  Dat de tweede kamer nu ineens vragen gaat stellen bij een mogelijke verkoop is toch enigszins hypocriet en naïef. Het vele geld zal er zeker voor iets tussen zitten, de gemeenten en provinciën gaan binnenkort op een berg cash zitten en dat steekt natuurlijk de ogen uit van de nationale politiek die behoorlijk in het deficit zitten door onder andere het bespringen in de bankencrisis.  Zelf ben ik ook niet gelukkig met deze nationale uitverkoop maar dan om andere redenen.  De liberalisering had tot doel om voor meer concurrenten te zorgen zodat de eindklant meer keuze zou krijgen en er meer geïnvesteerd wordt.  Door deze verkopen van relatief kleine Europese spelers aan de giganten der aarde gaat dit eigenlijk lijnrecht in tegen dit principe.  Het is duidelijk dat de grote energiebedrijven(uit toevallig de grote landen) nu eenmaal grote cash voorraden hebben die zij terecht gebruiken om uit te breiden.  Het zijn niet zij die in de fout gaan maar de nationale en Europese politieke verantwoordelijken.  Dhr. Boersma en andere Nederlandse bedrijfsleiders hebben de heren in Den Haag duidelijk gewaarschuwd, dat een splitsing van de energiebedrijven een uitverkoop zou op gang brengen.  Splitsing hoeft geen slechte zaak te zijn maar dan had men dit moeten doen voor de markten werden liberaliseert zodat iedereen aan dezelfde voorwaarden van start konden gaan. De oplossing in Nederland om de splitsing toch door te voeren ook al doen andere landen dit niet leidt tot een verzwakking van de nationale energie maatschappijen. Wij weten in België wat het betekent als de volledige energiehuishouding in handen is van buitenlandse privé partijen, hoge energieprijzen en een gebrek aan nieuwe investeringen. Voor Nederland dreigt hetzelfde scenario.  Het is logisch dat als men meer dan 9 miljard betaald voor een bedrijf dat de toekomstige investeringsbeslissingen genomen zullen worden in het land van herkomst. Ook zal men zijn investering willen terugverdienen en dat betekent transfers van winsten, op zich trouwens normaal. Ook zal er een verdere leegloop op gang komen van midden en hoger kader zoals dit steeds het geval is als men de beslissingscentra verhuisd naar het buitenland. De politieke verantwoordelijken dragen een verpletterende verantwoordelijkheid voor deze uitverkoop. 

No Comments »

Prijs stroom goedkoper?

Posted in General, Energy market in Belgium | 11/01/2009

De berichten van dalende prijzen blijven ons bijna iedere dag bereiken, ook dit weekend berichtte De Standaard over een nakende prijsdaling.  Dat de leveranciers zeer terughoudend zijn in de bevestiging is enigszins te begrijpen.  Daar gezinnen niet online zijn qua verbruiksmeters werkt men nog altijd met jaarafrekeningen.(dus met voorschotfacturen)  Men moet goed begrijpen dat het tussentijds laten dalen van de voorschotfactuur een aantal nadelen heeft, de leverancier ziet zijn omzet slinken in een markt waar sowieso zo goed als geen geld is te verdienen(toch niet door de nieuwe leveranciers) en het verlagen houdt ook risico’s in voor de klanten daar de eindfactuur ook beïnvloed wordt door zaken zoals het weer.  Zelf wordt ik ook regelmatig gevraagd of men de leverancier moet vragen om de voorschotfactuur tussentijds te laten verlagen en mijn antwoord is neen.  Indien men teveel zou betaald hebben dan krijgt men het verschil terug en/of wordt dit in aanmerking genomen voor de nieuwe voorschot facturen.  De beste garantie om steeds de beste prijs te betalen is ieder jaar alle leveranciers te vergelijken met elkaar en de goedkoopste kiezen(kan o.a. op de website van de regulatoren www.vreg.be www.cwape.be).  Eén van de echte onderliggende problemen is de dominantie van de historische spelers(Suez/GDF en SPE/Luminus) qua marktaandeel, de gebruikers zelf moeten massaal naar andere leveranciers overstappen en dit ieder jaar herhalen totdat de markt zich stabiliseert(dit klinkt als een contradictie daar het constant wisselen stabiliteit op het eerste zicht niet brengt maar marktwerking is de beste garantie tot de beste prijs)  Vorige week zei iemand mij nog dat hij voor drie jaar had getekend bij zijn leverancier, in de huidige dalende markt zal deze persoon zeker teveel betalen.  Wat vooral dient te gebeuren is dat men een visie en strategie moet bouwen voor het netwerk van de 21ste eeuw.  Hiervoor zullen zowel de beleidsmakers als de netwerkbedrijven de handen in elkaar moeten slaan en dit onderzoek gezamenlijk uitvoeren en dit over de grenzen hen.

No Comments »